راهنمای کاربردی چهارچوب ائتلاف حامی در مطالعات سیاستگذاری عمومی
آشنایی با چهارچوب ائتلاف حامی در سیاستگذاری عمومی
یکی از پرسشهای جذابی که پژوهشگران حوزه مطالعات فرایند سیاست با آن مواجه میشوند این است که چرا برخی از سیاستهای عمومی در برابر تغییر بسیار مقاوم هستند، در حالی که برخی دیگر به سرعت دگرگون میشوند؟ یا اینکه بازیگران سیاسی چگونه برای پیشبرد اهداف خود سازماندهی میشوند؟. در تبیین پرسشهایی با چنین ماهیتی چهارچوب ائتلاف حامی یکی از قدرتمندترین ابزارهای نظری است.
Advocacy Coalition Framework(ACF)
چهارچوب ائتلاف حامی چیست؟
این نظریه که از دهه ۸۰ میلادی توسط ساباتیه و جنکینز-اسمیت ابداع شد، بر پویایی فرایند سیاستگذاری تمرکز دارد. برخلاف نگاههای سنتی، این چهارچوب سیاستگذاری را محصول رقابت میان «ائتلافهای حامی» میداند که برای تحمیل «نظام باورهای» خود به سیاستهای عمومی تلاش میکنند.
این چهارچوب بر سه رکن اصلی استوار است:
- ائتلافها: گروهی از بازیگران با باورهای مشترک که برای تأثیرگذاری بر سیاست هماهنگ عمل میکنند.
- یادگیری سیاستگذاری: تغییرات بادوام در باورهای بازیگران که اغلب در جهت تقویت باورهای پیشین عمل میکند.
- تغییر سیاست: تحولات در محتوا یا طراحی سیاست عمومی که معمولاً حاصل تکانههای خارجی یا تغییر در ساختار قدرت است.
مفاهیم کلیدی برای پژوهشگران سیاستگذاری
اگر قصد دارید این چهارچوب را در مطالعات یا پایاننامه خود به کار بگیرید، باید بر سه مفهوم ترکیبی زیر تسلط داشته باشید:
- خردهنظام سیاست (Policy Subsystem): واحد تحلیل اصلی که شامل محدوده جغرافیایی و موضوعی خاص است.
- بازیگران سیاست: تمامی افراد و سازمانهایی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم در خردهنظام فعالیت دارند. شناسایی آنها معمولاً بر اساس شاخصهای «شهرت» و «مشارکت حرفهای» صورت میگیرد.
- نظامهای باور: این نظام به صورت سلسلهمراتبی شامل «باورهای مرکزی عمیق» (جهانبینیها)، «باورهای مرکزی سیاست» (اهداف کلی) و «باورهای ثانویه» (ابزارهای اجرایی) است.
کاربرد نظریه ائتلاف حامی در مطالعات علمی
یکی از نقاط قوت اصلی چهارچوب ائتلاف حامی، انعطافپذیری روششناختی آن است. این چهارچوب محدود به یک روش خاص نیست و میتوان از طیف متنوعی از دادهها (پیمایشها، مصاحبههای عمیق، تحلیل اسناد و تحلیل شبکههای اجتماعی) برای تحلیل آن استفاده کرد.
پژوهشگران میتوانند با استفاده از این نظریه:
- ساختار ائتلافها و سیر تکامل باورهای آنها را در بازههای زمانی طولانیمدت (یک دهه یا بیشتر) مطالعه کنند.
- تأثیر تکانههای درونی و بیرونی بر خروجیهای سیاست را تبیین نمایند.
- با تحلیل شبکههای گفتمان یا شبکههای همکاری، میزان قطبیشدن یا همگرایی بازیگران را بسنجند.
در نهایت، چهارچوب ائتلاف حامی فراتر از یک نظریه، یک برنامه پژوهشی پویاست. شفافیت مفهومی و قابلیت آزمون فرضیهها، آن را به گزینهای ایدهآل برای پژوهشگرانی تبدیل کرده است که به دنبال درک پیچیدگیهای فرایند سیاستگذاری و علل ثبات یا تغییر در سیاستهای عمومی هستند.
💬 گفتگو و تبادل نظر
آیا در حوزه پژوهشی شما، ائتلافهای حامی مشخصی شکل گرفتهاند؟ به نظر شما کدام بازیگر در این خردهنظام قدرت بیشتری دارد؟